تا نام تو برده مي‏شود، چراغ‏هاي صلوات، در جان لحظه‏ ها فروزان مي‏شوند. تا فضيلتي از تو گفته مي‏ شود، دل‏ها از بوي گل محمدي زنده مي‏ شوند. ياد نويد بخش تو، درهاي صبح را به رويِ ما مي‏ گشايد. قرآن تو، نزديك‏ترين راه رهايي است و نهج ا‏لفصاحه‏ ات، پاك‏ترين مبحث بندگي.

قرآن، معجزه‏اي است كه از دست‏هاي روشن تو به ما رسيد و مرهمي شد بر داغ‏هاي همه روزه بشريت.

نهج ‏الفصاحه، سرزمين پهناور دوستي است، زمزمه ‏هاي بهاري گنجشكان بر درخت است كه رو به ‏روي لحظات خستگي انسان، قد مي‏كشد.
دنيا، شاداب و جوان مي ‏ماند؛ اگر سطري از اندرزهاي تو را به كار بندد؛ همچنان‏كه منبر و مسجد و مأذنه از ذكر و نام تو فعال مانده‏ اند.
تو را نشناختيم
يا رسول اللّه‏(ص)، تو را نشناخته‏ ايم و فقط مي ‏دانيم كه نامت بر همه كائنات ترجيح دارد. چگونه مي‏ توان شعاع دايره خوبي‏هايت را ترسيم كرد؟ «مدينه» با آن عظمتش، هيچ‏گاه ادعا نمي‏ كند كه تو را شناخته است.
چگونه در خيال خام دنيا، رفتاري براي هم اعصار مي‏ گنجيد؟
يا نبي اللّه‏(ص)! مگر مي‏توان بر سنت شريف تو بوسه نزد؛ حال آنكه پاسخ‏گوي تمام نيازهاي روز است؟! اين درست كه تو را نشناخته‏ ايم، اما همه هستي ما از احترام به نامت مي ‏گويد كه بيت بيت، قصيده‏ هاي روشن در دل‏ها مي‏كاري و نور مي‏ پاشي در چشم‏هاي خاك
* * * * * * * * * *
نور عترت آمد از آيينه ام
كيست در غار حراي سينه ام
رگ رگم پيغام احمد مي دهد
سينه ام بوي محمد مي دهد
ميلاد پيامبر اكرم و امام صادق (ع) تهنيت باد.

رضا مقسمی