سحر از شوق رخت راهي ميخـانه شدم

                                                  طالب ديدن آن چهــــــره مستانـه شــدم

شــود آيا ز رخت پرده گشائــــي ز كـــرم

                                                    كه من از پرده نشينـي تو ديوانــــه شدم

چهـــره از پشت حجــاب دل ما بيرون كن

                                                   كه خريــدار تو با اين دل ويرانـــــه شــدم

قسمتم چون كه تماشـــاي جمال تو نشد

                                               گرد نام تو گل فاطمــــــــه پروانـه شـــــدم

گوشه چشمي به من خسته بيچـــاره نما

                                            كه دگر طالب يك لطف كريمانـــــه شـــدم

كيميــــاي نظرت بر دو جهـــــان مي ارزد

                                           نظري كن كه دگر خسته ز بيگانــــه شدم

ز فراق رخت اي پادشــه كشور عشــــــق

                                        جان به لب آمد و مشتاق تو جانانه شــدم