مسابقات فوتبال در اردو

تازه اولين دور مسابقات فوتبال بين مساجد دزفول با سوم شدن تيم مسجد ما  تمام شده بود .

تابستان69 اولين اردويي بود كه با بچه هاي مسجد به اردوي  بيشه پوران مي رفتم و با عادات بچه هاي مسجد آشنايي نداشتم به بيشه كه رسيدم در مدرسه ساكن شديم. قرار شد بود هنگام صبحانه يك بار، نهار دو بار و شام سه دفعه با شيپور(ووزلا امروزي) علامت بدهيم كه معمولا اين كار توسط آقاي امير انجام مي شد تا همه هر كجا هستند در محل مدرسه جمع بشوند.

برنامه هايي كه مسئولين اردو برايمان تهيه كرده بودند بسيار عالي و طبق زمان بندي خودش اجرا مي شد اردوي خوبي بود و اي كاش دوباره همان بچه ها دور هم جمع بشوند.

يكي از برنامه ها مسابقات فوتبال بود در آن موقع قوي ترين تيم جلسه جوانان، گروه حزب الله بود و اكثر فوتباليست هاي مسجد در آن گروه بودند از جمله: مهندس محمد روشندل، مسعود نوري زاده(خداوند هر چه سريع تر به ايشان شفا عنايت بفرمايد)،‌ منهدس مسعود محمدي خباز، محمد مسگران و .......

در يكي از بازي ها مقابل تيمي افتادند كه شامل آقايان حاج حسن مشيري،‌ حاج مجيد حلمي و تعدادي از بچه كه كمتر اهل فوتبال بودند گروه حزب الله گل هاي زياد به آن تيم زد، در يكي لحظه آقاي روشندل توپ را جلوي دروازه خودشان قرار داد و  همه هم تيمي هاي خود را به كناري فراخواند و رو به آقاي حلمي كرد و گفت: بيا توپ را وارد دوازه كن لااقل يك گل زده باشي، در هم حين آقاي حلمي كه كمر خود را با چفيه بسته بود پشت توپ قرار گرفت و مشت خود را گره كرده و با صداي بلند

گفت: هيات من الذله و توپ را به بيرون زمين فرستاد.

در اين هنگام صداي شليك خنده هاي  بچه ها به هوا برخاست.

در هنگام برگشت  با قطار محلي  از اينكه با بچه هاي مسجد به اردو آمده بودم و چيزهاي زيادي از همه بچه ياد گرفته بودم  و دوستان با اخلاقيات عالي پيدا كرده بوم خداوند را شاكر بودم.

ع- هدايتي