اردوی تابستانه بيشه پوران سال 1369 مسجد بود و اعضای جلسات جوانان و نوجوانان و بزرگسالان شرکت کنندگان اردو بودند. آن اردو تقريبا آخرين اردويي بود كه بچه های جبهه و جنگ با ما بودند مانند دكتر كاروان مسجدي ، مهندس كلانتريان، مهندس روشندل، مهندس هدايتي، برادران  مشيري، آقاي مسگران ، آقاي حلمي ، آقاي حبشي ، حسين جلودار، افخم، برادران علوي  و.... اما در این اردو اتفاقات عجیبی افتاد که برخی از آنها از این قرار است:

1- درگيري برخی از اهالی محلی با بچه های مسجد در راه برگشت از درود و  درگيري دوباره برخی دیگر از بچه ها با همان اهلي بدليل ناراحتي از کتک زدن  بچه ها.

2- درگيري گروهي از بچه هاي جلسه كه بيشتر در خط ورزش رزمي بودند.

3- ايجاد بيماري تنفسي براي يكي از بچه ها

4- افتادن ابيض از كوه و برخورد با تنه درخت.

و اما خاطره ما:

آن روز من به كمك بچه هاي تداركات رفته بودم و براي شام لوبيا درست كرده بوديم. يادم هست آقاي مسگران به من گفتند كه مقداري نمك داخل غذا بريز و سپس رب گوجه نيز اضافه كرديم من هم انجام دادم . ليكن بعد من نيز يكي از دوستان مجدداً درون غذا نمک ريخته بود و غذا حسابی شور شده بود.

از طرف دیگر مسئول جلسه نوجوانان (آقای امیر ابیض نژاد) از کوه افتاده بود و با تنه درخت برخورد کرده بود و چند نفر از بچه ها  او  را  براي معالجه به  درود برده بودند بچه های جلسه نوجوانان از جمله صفايي، ‌پورياوي و ..... ناراحت و غمگين بودن و مشغول دعا براي شفاي مسئول جلسشان بودند و ما نيز مشغول تقسيم شام شديم.

بعد از آن نيز براي خودمان شام كشيده كه بخوريم ديديم كه شام به شدت شور است و مجبور شديم كه درون آن آب بريزيم و بخوريم در اين هنگام  بچه هاي جلسه جوانان و نوجوانان به سمت تدارك هجوم آوردن و ديدند كه ما داريم به راحتي غذا مي خوريم آنها گلايه مند شدند و معترض كه چگونه شما غذا مي خوريد درحالي كه غذای ما به شدت شور است در اين حين بود که ما یک چیز مهم  را به آنها نشان داديم بله پارچه آب.

جا دارد در اینجا  يادی كنيم از تمامي افراد كه در اين مسجد بودند و شهيد شدند و راه را برايمان روشن كردند و  نيز دوستاني كه هم دوره ما بودند و اکنون دستشان از دنيا كوتاه است از جمله برادر گرامي معلم دلسوز بسيجي برادر رحيم ابيض نژاد، بسيجي مخلص و زاير امام رضا (ع) مهندس علي فائزي ، برادر بسيجي دانشجو اميد جانبازان و برادر ارجمند بسيجي حسين عبدالپور و ساير عزيزاني كه به هر دليل نامشان يادم رفته است ذكر صلوات به همراه فاتحه ايي فراموش نشود.