مجتبي يك از خوبهاي جلسه بود هميشه و در هر حال به فكر جلسه بود موقعي كه نياز بود برنامه اجرا كرد ،مسئوليت گرفت، سرگروه شد و در نهايت مسئول جلسه شد در عين حال

درسش را هم فراموش نكرد .يادم هست مسابقه مقاله نويسي در جلسه با موضوع شهيد برگزار شد كه مجتبي با نوشتن يك مقاله خيلي خوب و با نظر دكتر سنگري اول شد.

اين هم يك خاطره از  مجتبي روحش شاد.

در حالي كه نيروهاي جلسه جوانان  به سختي مشغول فعاليت بودند ولي وضع مالي جلسه خيلي خراب بود و جلسه هيچ پولي براي پشتيباني و اجراي طرحهاي نو نداشت هرچه فكر كردم به هيچ نتيجه اي نرسيدم با چند نفر از سرگروه ها مشورت كردم ولي آنها نيز نظري نداشتند،خيلي ناراحت بودم. در اين موقع بود كه مرحوم مجتبي صحرانورد پيشنهادي را مطرح كرد و من نيز چون راه ديگري نداشتيم پذيرفتم.

بنده خدا از فردا شروع كرد ، بايد نامه ازمسجد مي گرفت به شوراي آرد و نان مي برد يك كيسه 50 كيلويي
آرد مي گرفت هر طور كه بود به مغازه ي خودشان مي برد به بسته هاي 5 كيلويي تقسيم مي كرد و به مسجد مي آورد به بچه هاي جلسه مي فروخت تا چند هزار تومان تهيه شود تا براي مخارج جلسه هزينه شود.

بله مجتبي تمام اين راه دشوار را رفت و خم به ابرو نياورد  تا جلسه فعال بماند.